TripHelp
Zatoka Navagio na Zakintos z wrakiem statku widziana z góry

Wyspa

Zakintos

Najlepszy czas: maj, czerwiec, wrzesień

Zakintos jest wyspą jednego zdjęcia. Zatoka z wrakiem statku, otoczona białymi klifami, trafiła na tyle tapet i okładek, że wiele osób kojarzy wyspę wyłącznie z nią. Warto wiedzieć, co jest wokół tego kadru.

Charakter wyspy

Zakintos jest mniejszy i bardziej kurortowy niż Korfu. Nie ma tu dużego historycznego miasta — stolica została zniszczona przez trzęsienie ziemi w połowie XX wieku i odbudowano ją w innym stylu. To, po co się tu przyjeżdża, leży na zewnątrz: wybrzeże, zatoki, rejsy łodzią.

Wyspa jest zielona i pagórkowata, z dramatycznym, klifowym zachodem i łagodnym, płaskim wschodem. Kurorty siedzą na wschodzie i południu.

Kurorty

Tsilivi i Planos — najbardziej rodzinna część wyspy. Płaska, piaszczysta plaża, łagodne wejście, krótki transfer, dużo hoteli średniej klasy.

Alykes i Alikanas — spokojniejsze, nieco dalej od lotniska, z długą płytką plażą. Dobre dla kogoś, kto chce ciszy bez rezygnacji z infrastruktury.

Lagana — kurort imprezowy, główna ulica pełna barów. Leży jednocześnie przy plaży objętej ochroną parku morskiego, więc łączy dwie zupełnie różne rzeczywistości. Kto szuka spokoju, powinien wybrać co innego.

Kalamaki — kompromis: blisko Lagany, ale znacznie ciszej.

Vasilikos na półwyspie w południowo‑wschodnim rogu jest najspokojniejszy i najbardziej naturalny, kosztem odległości od wszystkiego.

Plaże

Plaże wschodniego wybrzeża są piaszczyste, płytkie i osłonięte. To typ idealny dla dzieci i to tam stoi większość hoteli rodzinnych.

Zachód wyspy wygląda zupełnie inaczej: klify schodzące prosto do wody, zatoki dostępne tylko od strony morza i brak infrastruktury. Najsłynniejsza zatoka wyspy należy właśnie do tej strony i nie ma do niej drogi lądowej — dopływa się łodzią albo ogląda ją z platformy widokowej na klifie.

Dojazdy do zatok zachodnich bywają serpentynowe, a niektóre zejścia wymagają sprawności.

Żółwie i park morski

Południowa zatoka wyspy jest jednym z najważniejszych miejsc lęgowych żółwia karetta w Europie i objęta ochroną w ramach parku morskiego. Obowiązują tam ograniczenia dotyczące ruchu łodzi i korzystania z części plaż.

To oznacza dwie rzeczy. Po pierwsze, realną szansę zobaczenia żółwia z łodzi. Po drugie, obowiązek przestrzegania zasad, które nie są dekoracyjne. Konkretnych przepisów nie podajemy tutaj z pamięci — publikujemy je dopiero po sprawdzeniu w regulaminie parku, bo zmieniały się w ostatnich latach.

Rejsy reklamowane jako „gwarantowane spotkanie z żółwiem" traktuj ostrożnie: nikt tego nie gwarantuje, a presja na zwierzęta jest realnym problemem.

Dla kogo

Dla osób, dla których wakacje to plaża plus jedna albo dwie efektowne wycieczki łodzią. Dla rodzin, jeśli wybiorą wschodnie wybrzeże. Dla kogoś, kto chce krótkiego transferu i nie planuje wynajmować auta na cały pobyt.

Dla kogo NIE

Dla kogoś, kto liczy na zwiedzanie zabytków — po trzęsieniu ziemi zostało ich niewiele.

Dla kogoś, kto jedzie po jedno konkretne zdjęcie. Dostęp do najsłynniejszej zatoki bywał w ostatnich latach ograniczany z powodu osuwisk i nie jest rzeczą pewną. Warto sprawdzić stan na miejscu, a nie planować wokół tego całych wakacji.

Transfer

Lotnisko leży blisko południowej części wyspy. Do Tsilivi, Lagany czy Kalamaki jedzie się kilkanaście do trzydziestu minut, do Alykes i Vasilikos dłużej, ale nadal poniżej godziny.

Kiedy jechać

Czerwiec i wrzesień są najlepsze: ciepła woda, mniej tłoku, znośna temperatura. Lipiec i sierpień to szczyt cenowy i największy ruch na wodzie. Maj bywa zmienny, ale ceny są wtedy najniższe w całym sezonie.

Praktycznie

Wyspa jest mała i da się ją objechać w jeden dzień, ale drogi w głąb lądu są wąskie i kręte. Skuter jest popularny i tani, za to statystyki wypadków w greckich kurortach są złe — kask nie jest formalnością.

Rejsy do błękitnych grot i do zachodnich zatok wypływają z kilku portów; mniejsze łodzie z mniejszych przystani bywają wygodniejsze niż duże katamarany z głównych kurortów.

Co dalej